Waarom steeds minder jonge mannen een relatie krijgen
Bijgewerkt op 26 oktober 2026
Jonge mannen hebben vaker geen vaste relatie dan jonge vrouwen, en dat verschil is met cijfers te onderbouwen. Het CBS meldde in 2025 dat 69 procent van de Nederlandse mannen onder de 25 jaar geen vaste partner heeft, tegenover 55 procent van de vrouwen in die leeftijdsgroep. In de Verenigde Staten vond Pew Research een vergelijkbaar patroon: 63 procent van de mannen onder de 30 noemt zichzelf single, tegenover 34 procent van de vrouwen. De verklaring ligt niet in minder interesse bij mannen, onderzoek van de Universiteit Antwerpen laat juist zien dat mannelijke singles vaker actief naar een partner zoeken dan vrouwelijke singles. Een deel van de verklaring ligt in hoe swipeapps werken: cijfers van SwipeStats.io laten een sterk scheve verdeling van matches zien tussen mannen en vrouwen. Dat verschil zegt dus niets over hoe gewenst een man is, maar alles over hoe een systeem is gebouwd.
Wat de cijfers in Nederland laten zien
Het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) publiceerde in 2025 cijfers over wie in Nederland wel en niet samenwoont met een partner. Op de totale groep van 18 jaar en ouder is het verschil tussen de seksen klein: 28 procent van de mannen heeft geen vaste partner, tegenover 32 procent van de vrouwen. Onder de jongste groep draait dat beeld om. Van de mannen onder de 25 jaar heeft 69 procent (nog) geen vaste partner, tegenover 55 procent van de vrouwen in diezelfde leeftijdsgroep. Het CBS wijst er zelf op dat een deel van die uitkomst te verklaren is door de bevolkingsopbouw: tot ongeveer veertig jaar zijn er in Nederland iets meer mannen dan vrouwen, wat het aanbod aan potentiële partners al scheeftrekt voordat apps of gedrag daar iets mee te maken hebben.
Hetzelfde beeld in internationaal onderzoek
Het patroon is niet typisch Nederlands. Pew Research Center publiceerde cijfers waaruit blijkt dat in de Verenigde Staten 63 procent van de mannen onder de 30 zichzelf single noemt, tegenover 34 procent van de vrouwen in die leeftijdsgroep, een verschil dat sinds 2019 nauwelijks is veranderd. Onderzoekers van de Universiteit Antwerpen vonden in een onderzoek onder singles van 23 tot 39 jaar in elke onderzochte leeftijdsgroep meer mannen dan vrouwen zonder partner. Opvallend: hetzelfde onderzoek laat zien dat 17 procent van de mannelijke singles actief op zoek is naar een partner, tegenover 10 procent van de vrouwelijke singles. Het verschil is dus niet te verklaren door minder interesse bij mannen, eerder het tegenovergestelde.
Waarom dit vooral jonge mannen raakt: de scheve dynamiek op swipeapps
Een deel van de verklaring ligt in hoe de grootste datingapps werken. SwipeStats.io, dat geanonimiseerde gebruiksdata van swipeapps verzamelt, publiceerde cijfers die een grote scheefheid laten zien: mannen swipen gemiddeld 15.609 keer naar rechts, tegenover 2.283 keer bij vrouwen, terwijl het gemiddelde matchpercentage voor mannen op 5,26 procent ligt tegenover 44,4 procent voor vrouwen. Dat betekent dat een man gemiddeld veel vaker een profiel moet aanklikken om tot een match te komen, puur door hoe de pool van keuzes op dat moment is verdeeld. Dat is een gedocumenteerd marktmechanisme in hoe swipeapps aanbod en aandacht verdelen, geen uitspraak over wie een betere partner zou zijn. Voor de bredere cijfers over waarom Nederlandse singles in zijn geheel afhaken bij swipeapps, zie de cijfers achter de Nederlandse swipedaling.
Dit is geen eenzijdig verhaal
Dat dit cijfer vooral jonge mannen raakt, betekent niet dat eenzaamheid of moeite met daten alleen een mannenprobleem is. Pew Research vond in eigen onderzoek geen statistisch significant verschil in hoe vaak mannen en vrouwen zich eenzaam voelen (16 procent tegenover 15 procent), en het CBS meet in Nederland al vijf jaar een stabiel beeld van ongeveer 10 procent dat zich sterk eenzaam voelt, met vrouwen die op dat zwaarste niveau iets vaker scoren dan mannen. De cijfers over een vaste partner en de cijfers over eenzaamheid vertellen dus niet precies hetzelfde verhaal, en geen van beide rechtvaardigt een schuldvraag richting één sekse.
Relatievorming verandert ook van vorm
Een deel van het beeld hangt samen met een bredere verschuiving in hoe relaties in Nederland worden vastgelegd, los van wie er wel of niet een partner heeft. Volgens CBS- cijfers over huwen en partnerschapsregistraties daalt het traditionele huwelijk structureel: ongeveer 68.000 huwelijken in 2024 tegenover circa 87.000 in 1998. In dezelfde periode groeide het aantal geregistreerde partnerschappen juist sterk, met ongeveer 130 procent in tien jaar. Mensen vormen dus niet per definitie minder relaties, ze geven er vaker een andere juridische vorm aan. Dat relativeert het beeld dat jongere generaties relaties zouden mijden: de vorm verschuift, de behoefte aan een partner blijkt uit de eigen cijfers van de Universiteit Antwerpen onverminderd aanwezig.
Wat een ander format hieraan verandert
Het mechanisme achter de scheve verdeling op swipeapps zit in de volgorde: eerst een foto zien, dan pas de rest. Dat beloont een klein deel van de profielen met veel aandacht en laat de rest nauwelijks kans maken, ongeacht wie er verder achter het profiel schuilgaat. Een matchingsapp die foto's wegneemt vóór een match, haalt precies dat mechanisme weg. Bij Magnet Club werkt dat via een blind date: een diepgaande analyse op basis van tientallen variabelen gaat vooraf aan de eerste ontmoeting, in plaats van een eerste indruk op een foto. Wie wil zien wat dat in de praktijk oplevert, kan de analyse van Magnet Club doen.
In het kort
Jonge mannen hebben zowel in Nederland als internationaal vaker geen vaste partner dan jonge vrouwen, niet doordat ze minder zoeken, maar deels doordat de pool van potentiële partners anders is opgebouwd en swipeapps de aandacht sterk scheef verdelen. Dat is een marktmechanisme, niet een persoonlijk tekort, en het betekent ook niet dat vrouwen daten makkelijker vinden of minder vaak eenzaam zijn. Meer over hoe matchen zonder dat scheve mechanisme eruitziet staat in het artikel over matchen zonder swipen.